دربارهٔ این کتاب
سروده‌هایی در ستایشِ مادرِ الهیِ هَیداخان — منسوب به مهندرا مهاراج، و همان منبعی که هفتصد نام بعدها از آن گرفته شد.
- منسوب به
- شری مهندرا مهاراج
- نامِ دیگر
- شری شاردول‌سیدّهِندرَه‌ستَوَه
- اندازه
- سرودی پیوسته · حدود ۳٬۰۰۰ واژه
- در دسترس به
- ترجمهٔ فارسی و سنسکریتِ آوانوشت‌شده
هَیداخانْدی سَپتَه ساتی سرودی است در ستایشِ شری هَیداخانْدِشوَری، مادرِ الهیِ هَیداخان، در شکلِ سنّتیِ ستَوَه: خودِ ریشی‌ها، خدایان و یوگی‌ها به مادرِ برترِ جَگَدامبیکا نیایش می‌کنند تصویر شده، «با عزمی استوار و خواستی صادقانه برای دستیابی به کمال.» آنچه پس از آن می‌آید، سروده‌ای پس از سروده‌ای است، مستقیم خطاب به او — چون نوری که سه جهان را نگاه می‌دارد، چون رفع‌کنندهٔ ترس، چون دانش، فراوانی و شکوه، و چون «خودِ روانِ آگاه، که هرگز زاده نشده.»
در این کتاب چه هست
هیچ فصل‌بندی‌ای نیست — دنباله‌ای پیوسته از سروده‌های شماره‌گذاری‌شده، هرکدام چند سطر، که به‌جای گفتنِ داستانی یا آموختنِ آموزه‌ای، سرودی یگانه و پایدار می‌سازد. این سروده‌ای است ساخته‌شده برای خواندنِ با صدا، نه نثری برای شرح.
پیوندش با هفتصد نام
خوانندگانی که بخشِ نیایش‌های این قفسه را می‌کاوند، این متن را دوباره خواهند دید. هفتصد نامِ مادرِ الهیِ هَیداخان مستقیم از همین سَپتَه ساتی گرفته شده — همان منبعِ نیایشی، بازساخته در شکلِ سنّتیِ فهرستِ نام‌ها، که هرکدام از هفتصد نام به سنسکریتِ آوانوشت‌شده با معنایش به فارسی داده شده. خواندنِ نخست سَپتَه ساتی، آن زمینهٔ نیایشیِ کامل‌تری می‌دهد که نام‌ها سپس آن را در کنشی یگانه و پیوسته از ستایش می‌فشرند.
چه کسی آن را نوشت
این سروده منسوب به شری مهندرا مهاراج است، شناخته‌شده نیز با عنوانِ دیگرِ خودش، شری شاردول‌سیدّهِندرَه‌ستَوَه. چون بسیاری از آثارِ منسوب به او، اینجا فراتر از خودِ اسنادِ نسبت، هیچ تاریخِ نسخه‌خطّی‌ای عرضه نشده — این سروده در کنارِ جستارهای نثریِ او و نوشته‌های زندگی‌نامه‌ای‌اش، چون بخشی از پیکرهٔ گسترده‌ترِ ادبیاتِ نیایشیِ وابسته به نامش ایستاده است.
در واقع چه می‌خوانید
- متنی آیینیِ گردآوری‌شده، ترجمه‌نشدهٔ این کتابخانه.
- به ترجمهٔ فارسی و سنسکریتِ آوانوشت‌شده برای خواندنِ با صدا، کنارِ هم عرضه می‌شود.
اگر در پی آنید که از کجا آغاز کنید
این کتاب را بخوانید اگر سرودی نیایشیِ پایدار به مادرِ الهیِ هَیداخان در ستایشِ کاملش می‌خواهید، پیش از یا به‌جای فهرستِ کوتاه‌ترِ نام‌ها که از آن گرفته شده.
نخست هفتصد نامِ مادرِ الهیِ هَیداخان بخوانید اگر شکلِ فشرده‌تری برای خواندنِ منظم می‌خواهید، و این سرودِ بلندتر را سپس برای زمینهٔ کامل‌ترش.