श्री बाबाजींची वचने

श्री बाबाजींची वचने

संग्रहित — आमचे कार्य नव्हे

डाउनलोड

या कृतीविषयी

बाबाजींच्या वचनांची एक छोटी पुस्तिका, प्रत्येक उताऱ्यात एक वचन — निर्भयतेवर, गुरूपासून राखायच्या योग्य अंतरावर, सुसंवादावर, आणि ते काय देण्यास तयार होते यावर. पाच पाने, आणि दीर्घ काळ पुरतील इतकी.

अनुवाद आणि स्रोत

हे आम्ही लिहिलेले नाही आणि अनुवादितही केलेले नाही. हे हैड़ाखान परंपरेत मुक्तपणे प्रचलित असलेले आढळले, आणि उपलब्ध राहावे म्हणून कोणतेही संपादन न करता येथे संग्रहित केले आहे. यावर आपला हक्क असेल, तर कृपया आम्हाला लिहा.

अनुवादक
या ग्रंथालयाने अनुवादित केलेले नाही
स्रोत आवृत्ती
हैड़ाखान परंपरेत ऑनलाइन निःशुल्क उपलब्ध असलेले आढळले. हा ग्रंथ आम्ही लिहिलेला किंवा अनुवादित केलेला नाही; जतन करण्यासाठी तो येथे संग्रहित केला आहे.
सादरीकरण
हैड़ाखान परंपरेकडून निःशुल्क वितरित केला जातो असे मानले जाते. या ग्रंथाचे हक्क आपल्याकडे असल्यास कृपया आम्हाला लिहा; आम्ही आपले श्रेय नमूद करू किंवा तो काढून टाकू.

या पुस्तकाविषयी

वचनांची पाच छोटी प्रकरणे, कोणत्याही भाष्याची भर न घालता — फक्त ते जे म्हणाले तेवढेच.

स्रोत
श्री हैड़ाखान बाबाजींची वचने
आशय
पाच छोटी प्रकरणे · सुमारे १,५०० शब्द
उत्तम उपयोग
थोडे-थोडे करून, एका दमात सलग नव्हे
येथे वाचा
फक्त इंग्रजीत

हे या शेल्फवरील सर्वांत लहान पुस्तक आहे, आणि ते मुद्दामच तसे घडवले आहे. येथे कोणतेही चरित्र नाही आणि जवळजवळ कोणतीही पार्श्वभूमी नाही — पाच छोटी प्रकरणे, प्रत्येकात एकाच विषयावरची मूठभर वचने, भाष्याशिवाय मांडलेली. दहा मिनिटांत वाचून होते, आणि वर्षानुवर्षे पुन्हा पुन्हा वाचल्याने फळ देते.

आत काय आहे

प्रकरणविषय
वचनेते स्वतःला कोण म्हणतात, आणि गुरूपासून ठेवायचे योग्य अंतर
कर्म योगसाधना म्हणून कर्म — “आपल्या कामात मागे हटू नका, पुढे जात राहा”
नाम जपनामाचे पुनःपुन्हा स्मरण, आणि ते प्राण वाचवू शकते का हा प्रश्न
क्रिया योगकर्म हेच कर्तव्य — “आळशी असणे म्हणजे मृत्यूसमान”
उपासनाकीर्तन कसे गावे, आणि का

येथे प्रत्यक्षात काय सांगितले आहे

पहिले प्रकरण पुढील सर्वांचा सूर ठरवते: “मी कोणीही नाही आणि काहीही नाही. या देहाला काहीही अर्थ नाही. मी केवळ एक आरसा आहे, ज्यात तुम्ही स्वतःला पाहू शकता.” त्यानंतर लगेचच जवळिकीविषयी एक इशारा येतो — “मी अग्नीसारखा आहे: फार दूर राहू नका, नाहीतर ऊब मिळणार नाही. पण फार जवळही येऊ नका, नाहीतर भाजून निघाल” — आणि या पुस्तकाला एकत्र बांधणाऱ्या एखाद्या सूत्राच्या ते सर्वांत जवळ आहे: त्यांचे सान्निध्य ही शिस्त आहे, सुखसोय नव्हे.

नाम जप प्रकरणात या शेल्फवरील सर्वांत धारदार संवादांपैकी एक आहे. एक भक्त विचारतो: भक्तांसह माणसांनी भरलेल्या एखाद्या शहरावर अणुबॉम्ब पडला, तर नाम जपण्याचा काय उपयोग? बाबाजींचे उत्तर थेट उद्धृत केले आहे, आणि प्रश्नाला अपेक्षित असे ते नाही — ते शारीरिक सुरक्षिततेचे वचन देत नाही, आणि पुस्तक तो संवाद आणखी न सोडवता तसाच ठेवते.

उपासना हे प्रकरण सैद्धांतिक नसून व्यावहारिक आहे: कीर्तन प्रत्यक्षात कसे गावे याविषयी मार्गदर्शन — सहजपणे, सुसंवादाने, संथ लयीत, एखाद्या व्यायामासारखे सादर न करता त्यात आत्मा ओतून.

संकलन कोणी केले

या पुस्तकाचे श्रेय फक्त श्री हैड़ाखान बाबाजींच्या वचनांना दिले आहे, जी भक्तांनी एकत्र केली. कोणत्याही एका संकलकाचे नाव दिलेले नाही, प्रकाशनाची तारीख दिलेली नाही, आणि वचनांच्या मध्ये कोणतेही भाष्य जोडलेले नाही — हा जाणीवपूर्वक केलेला निर्णय आहे, आणि कीर्तन “तुमच्याकडे सहजपणे यायला हवे,” ते समजावून अर्थ लावून सांगायचे नसते, या पुस्तकाच्याच निर्देशाशी तो सुसंगत आहे.

तुम्ही प्रत्यक्षात काय वाचत आहात

  • एक संकलित रचना — परंपरेत मुक्तपणे उपलब्ध असलेल्या स्रोतांतून गोळा केलेली, या ग्रंथालयाने अनुवादित केलेली नाही.
  • वेबवरील वाचन-आवृत्तीसोबत एका छोट्या पीडीएफच्या रूपात उपलब्ध.

कुठून सुरुवात करावी हे ठरवत असाल तर

तुमच्या आणि बाबाजींच्या स्वतःच्या शब्दांच्या मध्ये काहीही नसावे असे वाटत असेल, किंवा एकदाच वाचण्याऐवजी वारंवार परत येता येईल इतके छोटे काहीतरी हवे असेल, तर हे वाचा.

बोलणारा कोण आहे याचा संदर्भ हवा असेल तर आधी काहीतरी दीर्घ वाचा — हे पुस्तक गृहीत धरते की ते तुम्हाला आधीच ठाऊक आहे, किंवा इतक्यात न विचारण्यात तुम्ही समाधानी आहात.